Moeder Aarde wiegt ons. Ze heeft in de herfst en winter een diepe ademteug genomen. In de lente en zomer ademt ze weer uit. De natuur ontvouwt zich naar buiten. Alles begint nu tot wasdom te komen, we kunnen straks weer oogsten. De zomerzonnewende is zo’n Kumbhaka-moment van ‘een paar tellen’… niets. Om ons langzaam weer voor te bereiden op de inwaartse beweging die uitmondt in de stilte van de winter.
Vandaag gaat de zon ook het teken Kreeft in. Met Kreeft eindigt de eerste groeifase van onze reis door de dierenriem. Na Ram (actie, initiatie), volgt Stier (gronding, consolidatie) en in Tweelingen treden we in contact met de buitenwereld. Kreeft, het eerste waterteken, nodigt ons uit om opgedane ervaringen te doorvoelen.
Heb je weleens een heremietkreeft gezien? De heremietkreeft (eigenlijk een krab) leeft vaak daar waar het zeewater het land raakt. Zo golft hij mee met eb en vloed, op het ritme van de Maan. Dit kreeftje heeft een zacht achterlijf. Om het te beschermen zoekt hij een schild in de vorm van een schelp.
Jonge heremietkreeften groeien snel en wisselen meerdere keren per jaar van schelp. Volwassen dieren groeien langzamer en sommige kreeften verhuizen ook zonder te groeien, bijvoorbeeld omdat ze een lichtere, sterkere of comfortabelere behuizing vinden.
Sta de komende dagen eens stil bij de zonnewende. Neem een adempauze en tune in:
Wat voel je? Wat voedt jou? Ben je kwetsbaar? Zorg jij goed voor jezelf? Kruip je in schulp? Voel jij je thuis in jouw huis?
© Muriel Marie, Bright Sea, deze tekst kwam tot stand zonder AI.